 |
 |
|
 كوچه ها بي عابر
چراغ ها خاموش خانه ها بي صدا خيابان ها بي مسافر دل ها بي منتظر و تو در خواب و چه قشنگ و زيباست كه تو حس كني در پس اين ظلمت و تاريكي... يكي به چشمان زيبايت مي گريد! كسي كه هميشه دوستت دارد و تو هرگز نمي تواني بفهمي.... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 23:12 توسط فرشته |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
اي سرنوشت ! مرد نبردت منم بيا
زخمي دگر بزن كه نيفتاده ام هنوز |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 فروردین 1387 |
|
RSS
|